Neden Bana Değer Veren İnsanlardan Uzaklaşıp Beni İnciten İnsanlara Çekiliyorum?

Çocukluk ve ergenlik döneminde deneyimlediğimiz ilişki biçimleri, ilerleyen yıllarda ilişkilerden ne beklediğimizi etkileyebilir.

Örneğin sevginin tutarsız olduğu, ilginin zaman zaman verilip zaman zaman geri çekildiği veya kabul görmek için çaba göstermek gerektiğinin hissedildiği ilişkilerde büyüyen bir kişi, yetişkinlikte benzer dinamikleri tanıdık bulabilir.

Bu durum, kişinin bilinçli olarak kendisini incitecek insanları seçtiği anlamına gelmez. Aksine, tanıdık olan ilişki biçimi zaman zaman güvenli veya alışılmış hissettirebilir.

Bu nedenle belirsizlik, ulaşılmazlık, yoğun bir şekilde ilgi beklemek ya da sevgiyi kazanmak için sürekli çaba göstermek bazı kişiler için farkında olmadan ilişkinin “normal” bir parçası haline gelebilir.

Bir ilişkide sürekli “Beni gerçekten seviyor mu?”, “Neden mesaj atmadı?”, “Benden uzaklaşıyor mu?” gibi sorularla meşgul olmak, yoğun duygular yaratabilir. Bu yoğunluk zaman zaman “çok güçlü bir çekim” olarak yorumlanabilir.

Oysa yoğun duygular her zaman sağlıklı bir bağın göstergesi değildir.

Benzer şekilde, sakin, tutarlı ve güven veren bir ilişki bazı kişiler için başlangıçta alışılmadık gelebilir. Çünkü burada sevgiyi kazanmak, karşı tarafın ilgisini sürekli test etmek veya kendini kanıtlamak gerekmeyebilir.

Sağlıklı bir ilişkide kişi, sevgiyi hak etmek için sürekli mücadele etmek zorunda değildir.

İlişkilerimizde tekrar eden örüntüleri fark etmek, yalnızca “Neden böyle insanları seçiyorum?” sorusuna değil, “Ben ilişkide neye alışığım?” sorusuna da bakmayı gerektirir.

Kendinize şu soruları sorabilirsiniz:

Bana ilgi gösteren biriyle birlikteyken nasıl hissediyorum?

Bir ilişkide beni en çok heyecanlandıran şey ne?

Belirsizliği ve mesafeyi neden bazen çekici buluyor olabilirim?

Sevilmek için çaba göstermem gerektiğine inanıyor muyum?

Sakin ve tutarlı bir ilişki bana güven mi, yoksa sıkıcılık mı hissettiriyor?

İlişkilerimde tekrar eden benzer bir dinamik var mı?

Bu soruların amacı kendimizi suçlamak değil, ilişkilerimizdeki tekrar eden örüntüleri fark etmektir.

Bazen gerçekten kişiye değil, o kişiyle yaşadığımız tanıdık ilişki dinamiğine çekiliyor olabiliriz.

Bu nedenle kendinize şu soruyu sormayı deneyebilirsiniz:

“Ben gerçekten bu kişiye mi çekiliyorum, yoksa bana tanıdık gelen bir ilişki biçimine mi?”

Geçmiş deneyimlerimiz ilişkilerimizi etkileyebilir; ancak onları fark etmek, aynı döngüleri sürdürmek zorunda olduğumuz anlamına gelmez.

Kendi ilişki örüntülerimizi anlamak, ihtiyaçlarımızı ve sınırlarımızı daha iyi fark edebilmenin önemli bir parçasıdır.

Çünkü bazen değişimin ilk adımı, yalnızca kime çekildiğimizi değil, neden o ilişki biçiminin bize tanıdık geldiğini fark etmektir.